Annenin bebek ile arasındaki canlı etkileşimin bebeğinizin toplumsal ve duygusal gelişimi bakımından oldukça mühim bir konu olduğu birçok hekim tarafından konuşulmaktadır.

Annelerin sürekli huzursuz olan bebekleri o anda sakinleştirmeleri bebeklerinin gelecekte kendi duygularını iyi kontrol edebilen bir insan olması bakımından oldukça mühim bir konudur.

Duygu düzenlemeleri bebeklerin erken dönemlerinde başlayan bir aşamadır. Bu aşama dışardan ve bebeğin içinden gelen etkenlere bağlıdır ve bireyin kendi duygusal hislerini denetleme, analiz etme ve değiştirebilmesi diye izah edilir. Yenidoğan bebeklerde bu becerinin gelişmemiş, saf ve doğal olarak dünyaya geldiği, büyüdükçe bebeğin huyu ve yaşadığı hayat biçimiyle geliştiği kanısına varılır.

Bebeklerin kendi kontrollerini sağlayamadıkları zaman olan yeni dünyaya geldikleri vakit, annelerin sakinleştirme konusunda becerileri oldukça önemlidir.

Önceki yapılan araştırmalarda bebeklerin sakinleşmesi için kucakta sallama davranışının etkili olduğu görülmüş. Farklı bir araştırmadaysa bebeği kucağa almanın sakinleşmesine neden olduğunu anlaşılmıştır. Bebeği sallamanın sakinleştirici etkisinin olmasının nedeni ritmik ve yinelenen hareketlerin olması ve sık sık uyaran sağlamasından dolayı olduğunu söylenmişler. Bu durumda bebeklerin kendi kendini sakinleşmeleri mümkün değil, dışarıdan bir uyarana ihtiyaçları vardır gibi bir sonuç ortaya çıkar.

Ağlayan bebeğe emzik vermek onu sakinleştiriyor

Bebeğe acı veren tıbbı bir müdahale sırasında ağzına verilen emziğin bebeğin ağlamasını ve kalp atışlarını yavaşlattığı araştırmalar sonucunda ortaya çıkmıştır. Ayrıca yapılan başka bir araştırma konusunda, bebekler beslenme sırasında veya kucakta sallama sırasında ağrılı bir uyaran olduğunda ağlamalarının daha az olduğu görülmüştür. Bu sakinliğin sebebi 2 biçimde açıklanıyor. Birincisi emme duygusunun algı olarak öne geçmesi ve acıyı unutturması. İkinci neden ise emme olayının sakinleşme bağlantılarını harekete geçirerek acıyı unutturmasıdır.

Ağlayan bebeği kucağa alıp sallayın

Kucağa alıp sallama ve çeşitli sesler çıkararak dikkatlerini dağıtmanın bebeklerin yoğun ağlamalarını sakinleştirdiği, emzirme ve besleme gibi hareketlerin ise orta düzeyde ağlamaları sakinleştirdiği ortaya çıkmıştır.

Tüm bu araştırmalar sonucunda bebeğin sakinleşmesi için annenin bebek ile birebir temasını gerektiren kucağa alıp sallama, dikkatini dağıtacak sesler çıkarma ve besleme davranışları bebeğin en fazla sakinleşmesini sağlayan davranışlardır. Bu şekilde sakinleşmeyi başaran çocuklar ilerde kendilerini sakinleştirmeyi daha kolay öğreneceklerdir. Bizim yapmamız gereken ağlayan bir bebek karşısında sakin olmamız ve dikkatimizi sadece onu sakinleştirmeye vermemiz gerekir.